James O’Barr

 [1960-] (USA) Ο James O’Barr γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1960 στο Detroit. Αυτοδίδακτος καλλιτέχνης. Έπειτα από τον θάνατο ενός κοντινού του προσώπου από ένα μεθυσμένο οδηγό, ο O’Barr κατατάχθηκε στους πεζοναύτες, και ξεκίνησε να γράφει το πιο διάσημο κόμικς του ‘The Crow’. Αυτή η ιστορία θανάτου, αγάπης και εκδίκησης πρωτοεκδόθηκε από την Caliber, και αργότερα εκδόθηκε από την Tundra Publishing. Το 1992 γυρίστηκε η πρώτη κινηματογραφική ταινία βασισμένη στο κόμικς ‘The Crow’ με πρωταγωνιστή τον Brandon Lee

THE CROW
ΠΟΝΟΣ
Ένα χρόνο πριν… μια κρύα νύχτα του Οκτωβρίου… ένα διαλυμένο αυτοκίνητο σε ένα βρώμικο δρόμο… ένας άντρας… ένα κορίτσι… τρέλα… πόνος… και οι σκιές… Θεέ μου. οι σκιές…
ΦΟΒΟΣ
Αυτός ουρλιάζει και ουρλιάζει και χτυπά το κεφάλι του στον τοίχο ώσπου φαντάσματα που Θρηνούν όλο φωτιά βαδίζουν εμπρός του. Πόνος. πόνος είναι αυτό που θέλει και μίσος, ναι μίσος. Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουμε και ποτέ να συγχωρήσουμε και ποτέ μα ποτέ δεν Θα φοβηθούμε. Ο φόβος είναι για τους εχθρούς. Φόβος και σφαίρες.

Ο πόνος και ο φόβος σ’ ένα σκοτεινό, μοναχικό μέρος.
Ένας νεαρός l5χρονος δημιουργός έδειξε το ερασιτεχνικό του portfolio με σχέδια στον μαιτρ του Underground κόμικς Vaughn Bode. Ο νεανικός ενθουσιασμός του και η επίμονη θέληση του τον οδήγησε από το Detroit να πάρει μια νέα κατεύθυνση στη ζωή του. Παρά τη μεγάλη του αγάπη για την τέχνη του κόμικς, ο James Ο. Barr ποτέ δεν έμαθε να σχεδιάζει από αυτά. Χρησιμοποιεί μοντέλα και φωτογραφίες για να κρατηθεί μια δόση ρεαλισμού στα κόμικς του. Ο δημιουργός σημειώνει στη λίστα των επιρροών του το Γάλλο συγγραφέα George Bataille και τον ποιητή A. Artaud, και καθώς διαβάζεις το The Crow (το κοράκι) αναγνωρίζεις στο κόμικς το στυλ του καθενός. Το κοράκι είναι γεμάτο από ποίηση, ρομαντισμό και από μια πελώρια δόση σωματικής και ψυχικής αναμέτρησης.
Ο J.O. Barr ξεκίνησε τη δημιουργία του Crow το 1981 και επί 10 και πλέον έτη συνέχισε να δουλεύει σ’ αυτό το μυθικό κόμικς. Μιλώντας για το Crow ο δημιουργός του συχνά αναφέρει ότι βασίζεται σε μια αληθινή ιστορία – κάτι που διάβασε στην εφημερίδα για ένα νεαρό ζευγάρι που δολοφονήθηκε στο Detroit ή κάτι που έχει σχέση με τις επιρροές του από μεγάλους κομίστες όπως ο Will Eisner και ο Vaughn Bode και μερικές φορές αναφέρει ότι είναι εμπνευσμένο από μουσικά ακούσματα, από τους Cure & Joy Division στους Big Black, Pitch Shifter και τη μουσική σκηνή του Gothic Rock.
Όλες αυτές οι εξηγήσεις σκιαγραφούν μονάχα τη μίση αλήθεια, η άλλη μισή και η πιο σημαντική είναι ότι κάποια εποχή της ζωής του ο J.O.Barr πέθανε μέσα του ενώ συγχρόνως συνέχιζε να αναπνέει, ένοιωσε βαθιά στη ραγισμένη, ματωμένη του ψυχή την απώλεια και το απέραντο κενό που δημιουργεί ο ανελέητος Θάνατος και προσπάθησε να δημιουργήσει στο θολωμένο, από την καυτή και παγωμένη ανάσα τζάμι της ψυχής και του νου, νέα επίπεδα ζωής που Θα εναρμονίζονταν αδιάρρηκτα με τη νέα του κατάσταση. «Δεν είναι Θάνατος αν τον αρνείσαι. είναι αν τον δέχεσαι».
Το «Crow» είναι ένα cult κόμικς όπου εκεί ο δημιουργός αποδίδει την προσωπική του τραγωδία. Η ιστορία διαδραματίζεται στη γενέτειρα πόλη του O’Barr, το Dettroit. Ένας νεαρός άντρας ο Εric Draven είναι μαρτυράς ενός άγριου, ζωώδους φόνου, της νεαρής μνηστής του, Shelly, μπροστά στα ετοιμοθάνατα αθώα μάτια του. Εδώ εμφανίζεται με τη μορφή οράματος ο οδηγός του στη νέα κατάσταση, το Κοράκι που προσπαθεί, χωρίς επιτυχία. να πείσει … τον Eric πως όλα είναι εντάξει. Τελικά ο ήρωας πεθαίνει και ένα έτος μετά επιστρέφει στη ζωή, με σύντροφο του ένα κοράκι, βαμμένος με τη μάσκα του Αρλεκίνου για να πάρει εκδίκηση για την αγάπη του, που είναι τόσο δυνατή που τίποτα δεν μπορεί να τη σταματήσει. Ο Eric είναι ικανός να βγει από τον τάφο του επειδή μερικά πράγματα δεν μπορούν να συγχωρεθούν, τονίζει με μανία ο O’Barr, «πιστεύω ότι υπάρχει τόσο δυνατή αγάπη που μπορεί να προσπεράσει το θάνατο, μπορεί να τον αρνηθεί, και αυτή η ψυχή δεν θα μπορέσέί να αναπαυθεί έως ότου τα πραγματα μπουν σε μια σειρά που Θα την ικανοποιεί».

Το κοράκι 1 – το φιλμ
Η επιτυχία του κόμικς οδήγησε το 1993 στο γύρισμα του φιλμ «Το κοράκι» με πρωταγωνιστή τον Brandon Lee και σκηνοθέτη τον Alex Proyas. Ακολουθώντας τα χνάρια του κόμικς, στην ταινία περιέχονται και ορισμένα στοιχεία που δεν υπήρχαν στο πρωτότυπο. κάποια άλλα αλλοιώθηκαν και τέλος κάποια δεν χρησιμοποιήθηκαν καθόλου. Ωστόσο η αισθητική παρέμεινε η ίδια. ο πόνος, η βία. οι σκιές, τα φαντάσματα, η οργή, το αίμα, η πληγή της απουσίας και ο όρκος της εκδίκησης υπήρχαν όπως υπήρχαν και στο κόμικς. Περιττό να πούμε πως ο Brandon Lee ήταν ο ιδανικός Eric Draven και πως εκεί έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας. Το τραγικό στοιχείο στοίχειωσε και στα γυρίσματα του φιλμ. μόλις 8 ημέρες πριν την ολοκλήρωση των γυρισμάτων. στις 31 Μαρτίου του 1993 ο Brandon Lee, Θρυλικός υιός του Θρυλικού Bruce Lee χτυπήθηκε από πυρά όπλου που υποτίθεται πως περιείχε άσφαιρα. Μετά από 12 ώρες στην εντατική o Brandon πέθανε. Θάφτηκε στο Seattle. δίπλα στον τάφο του πατέρα του, στις 3 Απριλίου. Η μνήμη του Θα είναι πάντα ζωντανή στο «Crow» και όταν Θα αναφερόμαστε στο «Crow» θα μας έρχεται πάντα στο νου η μορφή του Brandon Lee.

Το θέμα των ζωντανών νεκρών
Ο Eric Draven εκπλήρωσε την αποστολή του (στο πρώτο φιλμ). Επανήλθε από τον τάφο, καθάρισε αυτούς που έπραξαν διαβολικά απέναντι στην αγαπημένη του και σ’ αυτόν και ξανά-επέστρεψε στον τάφο του. Μ’ αυτή τη λογική η ιστορία του Eric Draven έχει φτάσει στο τέλος. Έτσι, στη νέα ταινία του Crow, το City of Angels (η πόλη των αγγέλων) έχουμε ένα νέο χαρακτήρα που’ χει ένα νέο σετ καταστάσεων που πρέπει να περάσει ένα δικό του μίγμα γεγονότων που τον καθιστούν τελείως διαφορετικό από τον πρώτο. λέει ο παραγωγός του φιλμ Jeff Most και συνεχίζει «εμείς είμαστε σίγουροι ότι θα προσπαθήσουμε να κάνουμε την ταινία να μην είναι η συνέχεια ή η επαναδημιουργία της πρώτης. Θα έχουμε διαφορετική φόρμουλα, άλλη ιστορία».
Ο Most είναι ο άνθρωπος που είδε την κινηματογραφική ροή να κατακλύζει το κόμικς the crow και μαζί με το βετεράνο παραγωγό Eduard R. Pressman, το μετέτρεψε σε μια ταινία 20 εκ. δολαρίων που μάζεψε 100 εκ. δολάρια διεθνώς. Η αναπάντεχη επιτυχία του πρώτου Crow και οι ξέφρενες πωλήσεις του Soundtrack (που έγινε πλατινένιο) άνοιξαν το δρόμο για τη δημιουργία ενός δεύτερου φιλμ. Η ατυχής συγκυρία του θανάτου του Brandon Lee ήταν ένα πρόβλημα, που λύθηκε από τη γνώμη της πηγής. Ο J. O’Barr ήταν από την αρχή της νέας ταινίας μπλεγμένος στο project. «Δεν θέλαμε να ξεκινήσουμε μια σειρά από συνέχειες χωρίς την εμπλοκή του», εξηγεί ο Most, «εξάλλου ήταν ιδέα του James να κάνει μια σειρά από κόμικς του Crow δημιουργώντας συνεχώς νέους χαρακτήρες».
Έπειτα από τα εξωτερικά γυρίσματα δύο εβδομάδων στους, σκοτεινούς δρόμους του φωτισμένου Los Angeles το The Crow: City of Angels μεταφέρθηκε στα ήσυχα και ασφαλή στούντιο της Universal. Ο βοηθός της παραγωγής παρεμβαίνει φωνάζοντας ησυχία και έπειτα Action. Ο καπνός στροβιλίζει και ένας μακάβρια ήσυχος χορός αρχίζει ξανά, με τον Vincent Perez και τον Richard Brooks σε μια βίαιη πάλη στο μέσο των εορταζόντων. Ο Perez, ένας γάλλος ηθοποιός, ευρύτερα γνωστός για το ρόλο του εραστή της Βασίλισσας στο Oueen Margot μέσα σε ένα μαύρο δερμάτινο τζάκετ, καλυμμένος με ένα αιματηρό μακιγιάρισμα, διαδραματίζοντας τον Ashe, έναν άνδρα που γυρίζει στον κόσμο των ζωντανών – από τον κόσμο των νεκρών – διαμέσου της δύναμης του κορακιού για να εκδικηθεί το φονιά του και πολύ περισσότερο το φονιά του μικρού γιού του και ο Brooks – από τη σειρά Law and Order – παίζει το ρόλο του βίαιου κακοποιού της ταινίας.
Στο σετ του φιλμ συναντάμε τον Alex Proyas και το νέο σκηνοθέτη του φιλμ Tim Pope (πρώτη του ταινία) με l5χρονη πείρα στο γύρισμα Video Clips και ένα αχρησιμοποίητο projecτ για το Back to the Future. «Το νερό είναι μια πολύ σημαντική αλληγορία στην ταινία, το τι είναι κάτω από την επιφάνεια και το τι αντικατοπτρίζεται», σημειώνει ο Pope. «Για μένα η προηγούμενη ταινία μύριζε χώμα, γη, έδαφος. Αυτή που κάνουμε τώρα μυρίζει νερό. Ο Ashe όταν πεθαίνει ρίχνεται στο νερό και ξυπνάει στο βυθό δεμένος με το γιο του και προσπαθεί να αποδράσει και να ξεφύγει. Για μένα αυτή η ιδέα του να βυθίζεσαι στον εαυτό σου και μετά να ξυπνάς και να ξεφεύγεις, βγαίνοντας από το νερό, σημαίνει ότι αρχίζεις ένα νέο ταξίδι». «Η διάφορα της ταινίας αυτής με την προηγούμενη είναι ότι αυτή μιλά για τη ζωή στο Θάνατο, πως είναι να είσαι πεθαμένος», ολοκληρώνει ο Pope. Όμως το φιλμ έχει κρατήσει μερικά στοιχεία «κλειδιά» από το πρώτο (ιδίως στο Θέμα της μουσικής). Το Crow: City of Angels βγήκε στις αίθουσες των Η.Π.Α. το καλοκαίρι του 1996. Τέλος ο J. O’Barr με συνεργάτες τον Αμερικανό συγγραφέα John Wagner (Judge Dredd) και τον Βούλγαρο σχεδιαστή Alex Maleev εκδίδει από τον Ιανουάριο – τρία νέα τεύχη του Crow με τίτλο «Νεκρός χρόνος».

links:
http://ericdraven1972.tripod.com/interview.html

Αφήστε μια απάντηση