Michel Crespin

 [1955-2001] (ΓΑΛΛΙΑ) Ο Michel Crespin πέθανε την Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου, από πνευμονική εμβολή, στο σπίτι του, στις Άνω Άλπεις, σε ηλικία 45 ετών. Γεννημένος στις 28 Απριλίου 1955 στο Gap(Άνω Άλπεις) και μετά από δύο χρόνια σπουδών στην Arts Decoratifs της Nice, δημοσίευσε τα πρώτα του κόμικς στο Metal Hurlant, το 1977. Σχεδιαστής και σεναριογράφος που ακολουθούσε το δικό του δρόμο στα θέματα που διαπραγματευόταν, πάντα ανεπηρέαστος από τις τάσεις της εποχής του και τα ισχύοντα καλλιτεχνικά ρεύματα, διηγούταν ουμανιστικές ιστορίες με μια απόλυτη αγάπη για τη φύση, απόλυτα ευτυχισμένος με το να την σχεδιάζει σε όλες τις εκφάνσεις τις. Η φύση ήταν πραγματικά μια «δεύτερη φύση» μέσα του. Τιμήθηκε το 1999 με το μεγάλο βραβείο στο φεστιβάλ κόμικς της Blois. Το 1979 ξεκινά την saga του «Armalite 16», μια σκληρή, οικολογικής αντίστασης, μπαλάντα, φέρνοντας στο προσκήνιο την πολιτικό-οικολογική χροιά στην Ε.Φ., τοποθετώντας το πεδίο δράσης σε μια φασιστική Γαλλία. Σχεδίασε πολλά όμορφα κόμικς, μεταξύ των οποίων μια πολύ προσωπική μεταφορά σε κόμικς του θρύλου του «Faust»( υπάρχουν μόνο τα δυο πρώτα μέρη της σειράς, ενώ ένα τρίτο 62 σελίδων που είχε ολοκληρώσει χάθηκε ή κλάπηκε κατά την μετακόμιση του εκδοτικού οίκου Casterman, το 1998). Το 1996 σχεδίασε και το Manga «Elie», ενώ λίγο πριν το τέλος της ζωής του συνεργάστηκε με την σεναριογράφο Laurence Harle, προετοιμάζοντας μια ινδιάνικη κόμικς εποποιία με τίτλο Chant de l’Arc, του οποίου ο πρώτος τόμος κυκλοφορήσε στο τέλος του 2001. Ευαίσθητος και λεπτεπίλεπτος καλλιτέχνης, τον αποκάλεσαν «Πρίγκιπα της Ακουαρέλας με απαράμιλλο σχέδιο».
Ο καλύτερος επικήδειος γράφτηκε από τον φίλο του Regis Loisel:
«Michel, ο μικρός μας κόσμος σε αποχαιρετά, σου χαμογελά και θα συνεχίσει να σε υπολογίζει ανάμεσα μας. Δεν θα σου πω αντίο γιατί θα τα ξαναπούμε αργά ή γρήγορα…»

Francois Boucq

[28/11/1955-] (Γαλλία) Ο σπουδαίος Γάλλος καλλιτέχνης Francois Boucq γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου του 1955 στην Lille. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1974, δημοσιεύοντας γελοιογραφίες στα Le Point, l’Expansion, Play Boy και le Matin. Το 1975 δημοσίευσε τα πρώτα του κόμικς στο Mormoil. Ο ουμανισμός του τον ώθησε να ασχοληθεί τα δυο επόμενα χρόνια με το καρναβάλι της γενέτειρας του. Το 1977 επέστρεψε στην 9η Τέχνη και παρέα με τον σεναριογράφο Philippe Delan παρουσίασαν το Les Cornets de l’Amour/La Vie, la Mort et Tout le Bazar, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pilote. Ακολούθησαν τα Rock Mastard (μια παρωδία υπέρ-ηρώων) και les Lecons du Professeur Bourremou -με τον Pierre Christin.

Από το 1983 κι έπειτα ξεκίνησε μια μακρόχρονη συνεργασία με το A Suivre, δημοσιεύοντας χιουμοριστικά κόμικς, όπως τα Les Pionniers de l’Aventure Humaine, Point de Fuite pour les Braves, κλπ. Σύντομα όμως στράφηκε σε πιο σοβαρά και φιλόδοξα projects και μαζί με τον Αμερικανό μυθιστοριογράφο Jerome Charyn δημιούργησαν τα υπέροχα La Femme du Magicien (1984/86) -ένα εξώτερο, ατμοσφαιρικό και συμβολικό θρίλερ με φανταστικές και ονειρικές προεκτάσεις, με ψυχρό χιούμορ που φιλτράρεται σε φαντασμαγορίες και αισθήσεις, τιμήθηκε με το βραβείο Alfred καλύτερου άλμπουμ κόμικς στο φεστιβάλ της Angouleme το 1986-, και Bouche du Diable (1989) -μιξάροντας με θαυμαστό τρόπο στοιχεία σασπένς, μυστηρίου και φανταστικού, καταγράφοντας την μοιραία πορεία ενός Σοβιετικού κατάσκοπου από την σχολή εκπαίδευσης της KGB στην Ουκρανία στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Το Νοέμβριο του 1991 με τον μεγάλο Jodo παρουσίασαν την ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΗ σειρά Face de Lune (έχουν εκδοθεί τα δυο πρώτα άλμπουμ αυτής της τριλογίας). Η συνεργασία -και η φιλία- τους συνεχίζεται ως σήμερα με έργα σπουδαία όπως τα Tresor de l’Ombre, Bouncer και Albina et les hommes chiens.

Ολοκληρωμένος δημιουργός ο Boucq έγραψε και σχεδίασε αρκετά δικά του κόμικς, όπως τον παράξενο χαρακτήρα Jerome Moucherot και φυσικά τον αξιολάτρευτο Χάρο. Το 1998 βραβεύτηκε με το μεγάλο βραβείο -για το σύνολο του έργου του- στην Angouleme. Εργάστηκε επίσης στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο (κυρίως με τις ταινίες του μικρού μήκους). Το έργο του αποτελεί πηγή έμπνευσης για κάθε νέα γενιά σχεδιαστών. Τα απαράμιλλα, παράδοξα και αλλόκοτα κόμικς του μέγιστου δημιουργού Francois Boucq απεικονίζουν ένα γκροτέσκο και -πολλές φορές- απειλητικό και ακατανόητο σύμπαν που όμως υψώνει -πάντα- στην κορυφή την ανθρώπινη ευαισθησία, τον αγώνα του ατόμου και την τρυφερότητα. Τα υπέροχα κόμικς του είναι τα… τριαντάφυλλα της καλλιτεχνικής του τελειότητας, η ωριμότητα της διανόησης.

Francois Boucq made his debut in 1974 in the newspaper Le Point, by drawing several political caricatures. His first comic appeared a year later in Mormoil. In 1978 he created, together with writer Delan, a series of short stories which were published in Pilote, and reprinted in album format under the title ‘La Vie, la Mort et Tout le Bazar’. From 1983 on, he published regularly in the magazine ΐ Suivre. This work was later brought out in albums with titles like ‘Les Pionniers de l’Aventure Humaine’, ‘Point de Fuite pour les Braves’ and ‘La Pιdagogie du Trottoir’. Boucq collaborated with writer Jιrτme Charyn on ‘Bouche du Diable’ and with Alexandro Jodorowsky on ‘Face de Lune’. In 1995, Boucq created a series of short stories, centering around the theme of death, published in ΐ Suivre and Fluide Glacial. His work has also appeared in several collective works. In 1998 he won the Grand Prix of the Comic Festival of Angoulκme. His latest series is about the leopardskin-wearing insurance agent, ‘Jerome Moucherot’.

Links:
http://www.casterman.fr/boucq/
http://www.6bears.com/ragedev.html
http://vbg.free.fr/boucq.htm
http://bugpowder.com/lexikon/boucq.html
http://www.bdparadisio.com/scripts/detail.cfm?Id=300
http://www.comic-art.com/bios-2/boucq.htm
http://bdoubliees.com/journalpilote/auteurs1/boucq.htm

Brian Bolland

[1951- ] (ΜΒ) Ο Brian Bolland γεννήθηκε το 1951, είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους των Βρετανικών κόμικς που αργότερα έγραψε τη δική του ιστορία στην Αμερική. Ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη των 60s και στις αρχές της δεκαετίας του 70 δημοσιεύοντας σχέδια του σε διάφορα underground φανζίν και στα περιοδικά Oz, Friendz, IT, Cozmic Comix, και Time Out. Το 1974 έγραψε, σχεδίασε και τύπωσε 50 αντίτυπα το Suddenly at 2 o’ Clock in the Morning, ενός δικού του φανζίν που περιείχε το δυσεύρετο -πλέον- κόμικς του, Little Nympho in Slumberland (ο τίτλος τα λέει όλα), μια παρωδία του Little Nemo in Slumberland του Winsor McCay. Το 1975 υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό κόμικς με τίτλο Powerman (με ένα έγχρωμο σούπερ ήρωα). Στα τέλη των ετών του ΄70 ξεκίνησε να σχεδιάζει τον δημοφιλή χαρακτήρα Judge Dredd, σε σενάρια του John Wagner, για το κλασικό περιοδικό Ε.Φ., 2000A.D., μια δουλειά που τον έκανε διάσημο σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1980 βραβεύτηκε ως ο καλύτερος Βρετανός σχεδιαστής. Το 1983 η D.C. Comics (με παρέμβαση του Joe Staton) τον επέλεξε να σχεδιάσει το Camelot 3000, ένα εικονογραφημένο μυθιστόρημα, που κυκλοφόρησε και στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Bell, πετσοκομμένο. Με τον συμπατριώτη του Alan Moore σχεδίασε το αριστουργηματικό κόμικς Batman: The Killing Joke, εστιάζοντας ιδιαίτερα στον χαρακτήρα Joker, που απέκτησε cult status. Έχει υπογράψει επίσης ορισμένα σύντομα κόμικς (σε ανθολογίες όπως το Taboo) με διάχυτο το στοιχείο της φαντασίας και του παράδόξου. Ο Bolland είναι ένας από τους καλύτερους ρεαλιστικούς σχεδιαστές, με ένα σχέδιο πλαστικό και πανέμορφο. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τον σχεδιασμό εξώφυλλων (κύρια για τίτλους της D.C.), με συνέπεια να παράγει λίγα κόμικς. Ο παράξενος, αλλόκοτος και ταραγμένος κόσμος του Mr.Mamoulian, μια σειρά της οποίας υπογράφει το σενάριο και το σχέδιο, κρατά το αναμφισβήτητο ταλέντο του ζωντανό, έστω κι αν αυτή η δουλειά του είναι εντελώς διαφορετική από το γνώριμο στυλ του. Ο Bolland έχει εμπνεύσει μια oλόκληρη γενιά σχεδιαστών, ενώ ο ίδιος έχει επηρεαστεί αρκετά από τον Milo Manara.

http://www.brianbolland.com/